Mπάρμπα Νίκο και καλέ μου φίλε Νίκο Μπιμπάκη «» Αιωνία η Μνήμη σου.

                                         

Ο Μισεμός σου έπεσε σαν κεραυνός στην Γυναίκα σου στα κοπέλια σου στα Εγγόνια σου , στους χωριανούς και στους φίλους της οικογενείας και όχι μόνο...

Στο μισεμό σου φίλε μου δεν μπόρεσα να είμαι κοντά σας και να σε αποχαιρετήσω.

Βρήκα την δύναμη και δοξάζω το Θεό, που βρέθηκα στην επιμνημόσυνη δέηση για τις 40 ημέρες του Μισεμού σου, και ένιωσα ότι ήμουν μέλος της Οικογένειας ...

, ανάμεσα στην γυναίκα σου Μαρία, στα Παιδιά σου ,στα εγγόνια σου σε όλο αυτό τον κόσμο που ήταν εκεί .

 «Δεν σου κρύβω , ότι σαν να σε είδα κάπου μέσα αλλά και έξω από την Εκκλησία, να μας βλέπεις όλους που είμαστε εκεί και να χαμογελάς , σιγοψιθυρίζοντας μου «»  Φιλαράκι ο Κόσμος αγαπά την Οικογένεια μου και Εμένα ε ;;»  

Μπάρμπα Νίκο ακούγοντας τα λόγια αγάπης από τον Μονάκριβο σου γιό το Νίκο και τονίζοντας ότι έφυγες ικανοποιημένος από την ζωή διότι ο Σοκαράς ανακηρύχτηκε Ιστορικό Χωριό από τα εγκλήματα που έκανε το Γ ‘ Ράιχ , ήταν σαν να σε είχα μπροστά μου και να μου εξιστορούσες τα γεγονότα, όπως έκανες κάθε φορά που ερχόμουν στον Τόπο σου.

Ξέρω ότι δεν έπρεπε να φύγεις ,αλλά η μοίρα το έκανε το παιχνίδι του μισεμού σου ,να φύγεις από τα παιδιά σου την οικογένεια σου τους χωριανούς και φίλους σου «Όπως ακριβώς ήθελες ΕΣΥ , στα χωράφια σου στην  Ιερή γη του τόπου σου και με ψηλά το κεφάλι».      

Εκεί ψηλά που βρίσκεσαι στον  Κήπο των Αγγέλων κάπου εκεί σε κάποια γειτονιά ψάξε Μπάρμπα Νίκο και βρες και δώσε χαιρετίσματα στην Μάνα και στο Κύρη μου, και δώσε μια μεγάλη Αγκαλιά στον Λευτεράκη μου και στο Δημήτρη μου , …Θα έχετε πολλά να πείτε.  

Φίλε μου Μπάρμπα Νίκο.

Πάντα θα είσαι στην σκέψη μου ,στην Καρδιά, και στις προσευχές μου…24/5/2026 «Γ.Μ».