Χωρίς χαριστικές εξαιρέσεις, χωρίς
κομματικές παρωπίδες και χωρίς να αδικήσουμε κανέναν.
Γιατί στο τέλος, αυτό που μας
ενδιαφέρει δεν είναι να δικαιώσουμε ένα κόμμα.
Είναι να δικαιώσουμε την αλήθεια και
τον ελληνικό λαό.
Δεν χρωστάμε
μόνο στα παιδιά μας μια καλύτερη Ελλάδα.
Τους χρωστάμε και την αλήθεια για την Ελλάδα
που παραλάβαμε.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ…
Οι οφειλές που δεν εξοφλήθηκαν ποτέ;
Θέλω να έχει πέντε βασικά μέρη:
1.
Η καταστροφή της Ελλάδας:
Εκτελέσεις, ολοκαυτώματα, πείνα και λεηλασίες.
2.
Το κατοχικό δάνειο: Πώς η Ελλάδα
χρηματοδότησε υποχρεωτικά τις κατοχικές δυνάμεις.
3.
Οι πολεμικές επανορθώσεις: Οι
ελληνικές εκτιμήσεις και οι οικονομικές απαιτήσεις.
4.
Οι μεταπολεμικές συμφωνίες: Τι
πληρώθηκε και τι εξακολουθεί να αμφισβητείται.
5.
Η σημερινή διεκδίκηση: Τα ποσά, η
νομική διάσταση και οι ευθύνες των δύο κρατών.
Ένα από τα μεγαλύτερα ιστορικά και οικονομικά ζητήματα που εξακολουθούν να εκκρεμούν μεταξύ Ελλάδας και Γερμανίας.
1.
Πολεμικές επανορθώσεις: Για τις
καταστροφές που προκάλεσαν τα γερμανικά στρατεύματα στην Ελλάδα κατά την Κατοχή
(1941–1944), τις πυρπολήσεις χωριών, τις εκτελέσεις, τις λεηλασίες, την
καταστροφή υποδομών και την οικονομική ζημία.
2.
Κατοχικό δάνειο: Τα χρήματα που
υποχρεώθηκε να δανείσει η Ελλάδα στη ναζιστική Γερμανία, μέσω της Τράπεζας της
Ελλάδος, για τη χρηματοδότηση των γερμανικών στρατιωτικών δαπανών.
Το δεύτερο είναι ιδιαίτερα
σημαντικό, διότι δεν πρόκειται απλώς για πολεμική αποζημίωση, αλλά για
συγκεκριμένη οικονομική υποχρέωση επιστροφής χρημάτων.
Πόσα χρήματα διεκδικεί η Ελλάδα;
Επίσημη ελληνική εκτίμηση που ανακοινώθηκε
το 2015
278,7 δισ. €
Ανακοίνωση του τότε αναπληρωτή
υπουργού Οικονομικών Δημήτρη Μάρδα, με βάση υπολογισμούς του Γενικού
Λογιστηρίου του Κράτους.
|
Κατηγορία |
Εκτίμηση |
|
Κατοχικό δάνειο |
10,3 δισ. € |
|
Πολεμικές ζημιές, υποδομές και
ιδιωτικές απαιτήσεις |
Περίπου 268,4 δισ. € |
|
Σύνολο |
278,7 δισ. € |
Πηγή: Καθημερινή, 6 Απριλίου 2015.
Υπάρχει όμως και μια δεύτερη
σημαντική εκτίμηση: το 2019 δημοσιεύτηκε ότι μια πιο συντηρητική αποτίμηση των
πολεμικών επανορθώσεων ανερχόταν σε 50–60 δισ. ευρώ, με το κατοχικό δάνειο να
υπολογίζεται χωριστά σε περίπου 13 δισ. ευρώ.
ΤΟ ΒΗΜΑ
Τι γίνεται με τους τόκους του κατοχικού δανείου;
Εδώ έχουμε μια ενδιαφέρουσα εξέλιξη.
Το δάνειο υπολογίστηκε αρχικά σε 476 εκατομμύρια μάρκα του Ράιχ.
Η ιστορία και τα σχετικά οικονομικά στοιχεία τεκμηριώνονται και στην ιστορική έκδοση της Τράπεζας της Ελλάδος.
Υπάρχει επίσης νεότερος υπολογισμός
της Διεθνούς Επιτροπής για τις Γερμανικές Οφειλές προς την Ελλάδα, η οποία
εκτιμά το κατοχικό δάνειο σε περίπου 153,1 δισ. δολάρια στις 31 Οκτωβρίου 2025,
χρησιμοποιώντας ανατοκισμό και συγκεκριμένο επιτόκιο.
Πρόκειται για υπολογισμό της Επιτροπής, όχι για ποσό που έχει αναγνωρίσει η Γερμανία ή έχει επιδικαστεί δικαστικά.
Και πόσο θα ήταν σήμερα;
Αν πάρουμε τα 278,7 δισ. ευρώ του 2015 και κάνουμε μια απλή αναπροσαρμογή της αγοραστικής τους αξίας με βάση τον πληθωρισμό στην Ελλάδα, προκύπτει μια τάξη μεγέθους περίπου 360 δισ. ευρώ. Αυτό είναι ενδεικτική μετατροπή αγοραστικής δύναμης, όχι νέος επίσημος υπολογισμός της ελληνικής απαίτησης.
Χρειάζεται επίσης να θυμόμαστε ότι: Η Γερμανία κατέβαλε το 1960 115 εκατομμύρια μάρκα ως αποζημίωση για συγκεκριμένες κατηγορίες θυμάτων.
- Η Ελλάδα υποστηρίζει ότι αυτό δεν εξόφλησε το
σύνολο των πολεμικών επανορθώσεων ούτε το κατοχικό δάνειο.
- Η γερμανική κυβέρνηση θεωρεί ότι το ζήτημα των επανορθώσεων έχει κλείσει.
Η δική μου επισήμανση είναι : Ότι δεν πρέπει να
προσθέσουμε αυθαίρετα τις νεότερες εκτιμήσεις του κατοχικού δανείου στα 278,7
δισ., διότι έτσι κινδυνεύουμε να διπλομετρήσουμε απαιτήσεις και να αναμείξουμε
διαφορετικές μεθόδους υπολογισμού αλλά να κάνουμε έναν αναλυτικό ιστορικό και
οικονομικό πίνακα με τρεις χωριστές ενότητες:
1.
Τι κατέστρεψαν οι Γερμανοί στην
Ελλάδα.
2.
Πόσα χρήματα πήραν μέσω του
κατοχικού δανείου και πόσα οφείλουν με τους διαφορετικούς υπολογισμούς τόκων.
3.
Πόσα έχουν καταβάλει μέχρι σήμερα
και ποιο είναι το υπόλοιπο των ελληνικών διεκδικήσεων.
Έτσι θα έχουμε μια τεκμηριωμένη
εικόνα, όχι έναν αριθμό που απλώς εντυπωσιάζει.
Και είναι ένα θέμα που αξίζει να
φωτιστεί σωστά και ιστορικά.
Ας εξετάσουμε σοβαρά, με ιστορικά στοιχεία, οικονομικούς υπολογισμούς και διαχωρισμό των απαιτήσεων.
Θέλω να το δούμε φίλοι πατριώτες έναν
φάκελο ιστορικής τεκμηρίωσης: τι οφείλει η Γερμανία στην Ελλάδα για την Κατοχή,
από πού προκύπτουν τα ποσά και τι έχει πράγματι πληρωθεί.
Μια σημαντική διευκρίνιση: δεν
υπάρχει ένα ενιαίο, διεθνώς συμφωνημένο ποσό που να έχει αναγνωριστεί ως
οριστική γερμανική οφειλή.
Υπάρχουν ελληνικές κρατικές εκτιμήσεις,
ιστορικές μελέτες και διαφορετικές μέθοδοι υπολογισμού.
Θα τις ξεχωρίσουμε, ώστε να μην
παρουσιάσουμε μια εκτίμηση ως τελεσίδικη δικαστική απόφαση.
1. Οι καταστροφές και οι ζημιές στην Ελλάδα…
Η γερμανική Κατοχή δεν προκάλεσε
μόνο ανθρώπινες απώλειες.
Κατέστρεψε μεγάλο μέρος της παραγωγικής και
οικονομικής υποδομής της χώρας.
Οι βασικές κατηγορίες ζημιών ήταν:
|
Κατηγορία |
Τι περιλαμβάνει |
|
Ανθρώπινες απώλειες |
Εκτελέσεις, σφαγές, θάνατοι από
πείνα |
|
Καταστροφή οικισμών |
Δολοφονίες κατοίκων και πυρπόληση
χωριών |
|
Υποδομές |
Γέφυρες, σιδηρόδρομοι, λιμάνια,
δρόμοι |
|
Παραγωγή |
Εργοστάσια, γεωργία, κτηνοτροφία |
|
Λεηλασίες |
Αποθέματα, τρόφιμα, πρώτες ύλες |
|
Ιδιωτικές περιουσίες |
Κατοικίες, καταστήματα,
επιχειρήσεις |
|
Πολιτιστική κληρονομιά |
Αρχαιολογικοί θησαυροί και έργα
τέχνης |
Ιδιαίτερα χαρακτηριστικά
παραδείγματα είναι το Δίστομο, τα Καλάβρυτα, η Κάνδανος η Βιάνος, και δεκάδες
άλλα μαρτυρικά χωριά.
Προσοχή στον οικονομικό υπολογισμό:
Δεν μπορούμε να προσθέσουμε απλώς την ανθρώπινη οδύνη, τις υλικές καταστροφές
και τις οικονομικές απώλειες χωρίς να ελέγξουμε αν κάποιες ζημιές
περιλαμβάνονται ήδη σε άλλες κατηγορίες.
2. Το κατοχικό δάνειο – η ξεχωριστή οικονομική
απαίτηση…
Το κατοχικό δάνειο από την
κατεστραμμένη Ελλάδα που δεν αποπληρώθηκε ποτέ | Business Daily
businessdaily.gr
Εδώ υπάρχει ένα εξαιρετικά σημαντικό
ιστορικό τεκμήριο: η ίδια η Τράπεζα της Ελλάδος έχει καταγράψει την υπόθεση στο
βιβλίο της Ιστορία της Τράπεζας της Ελλάδος 1928–2008.
Στις 14 Μαρτίου 1942, με τη Συμφωνία
της Ρώμης, οι κατοχικές δυνάμεις επέβαλαν στην Ελλάδα να τους χορηγεί, πέρα από
τα έξοδα κατοχής, πρόσθετες χρηματικές προκαταβολές.
Η διαδικασία είχε ως εξής:
- Η Τράπεζα της Ελλάδος εξέδιδε δραχμές.
- Τα χρήματα δίνονταν στις γερμανικές και ιταλικές
κατοχικές αρχές.
- Η Ελλάδα υποχρεωνόταν να χρηματοδοτεί τις ανάγκες
των στρατευμάτων κατοχής.
- Προβλέφθηκε επιστροφή των χρημάτων από την 1η
Απριλίου 1943.
- Η επιστροφή δεν πραγματοποιήθηκε όπως είχε
συμφωνηθεί.
Η Τράπεζα της Ελλάδος καταγράφει
επίσης ότι το κατοχικό δάνειο ήταν διαφορετικό από τα συνηθισμένα έξοδα
συντήρησης των στρατευμάτων κατοχής.
Τράπεζα της Ελλάδος+1
Ποια είναι τα ποσά;
|
Υπολογισμός |
Ποσό |
|
Κατοχικό δάνειο κατά την ελληνική
κρατική εκτίμηση |
10,345 δισ. € |
|
Εκτίμηση Διεθνούς Επιτροπής,
31/10/2025 |
153,063 δισ. δολάρια |
Η δεύτερη εκτίμηση χρησιμοποιεί επιτόκιο 3,5% και ανατοκισμό.
Δεν αποτελεί κρατική αναγνώριση ή δικαστικά
επιδικασμένο ποσό.
Υπάρχει και μια σοβαρή επιστημονική
διαφωνία για το αρχικό υπόλοιπο του δανείου.
Ο Γερμανός ιστορικός Jürgen Kilian εξετάζει διαφορετικές μεθόδους υπολογισμού και καταλήγει ότι το γνωστό ποσό των 476 εκατομμυρίων μάρκων δεν είναι απαλλαγμένο από μεθοδολογικές αδυναμίες.
Αυτό σημαίνει ότι πρέπει να
ξεχωρίζουμε το ιστορικό γεγονός της αναγκαστικής χρηματοδότησης από το σημερινό
ποσό της απαίτησης.
3. Τι έχει πληρώσει η Γερμανία;
Στις 18 Μαρτίου 1960 υπογράφηκε Ελληνογερμανική συμφωνία.
Η Δυτική Γερμανία ανέλαβε να καταβάλει στην Ελλάδα: 115.000.000 DM
Τα χρήματα προορίζονταν για Έλληνες
πολίτες που είχαν υποστεί διώξεις από το ναζιστικό καθεστώς.
Εδώ βρίσκεται μια ουσιαστική
λεπτομέρεια: η συμφωνία αφορούσε συγκεκριμένες κατηγορίες θυμάτων των
ναζιστικών διώξεων.
Δεν αποτελούσε αναλυτική εξόφληση όλων των καταστροφών, των οικονομικών ζημιών και του κατοχικού δανείου.
Η γερμανική κυβέρνηση, από την
πλευρά της, υποστηρίζει ότι οι πολεμικές απαιτήσεις έχουν διευθετηθεί νομικά
και πολιτικά.
Η ελληνική θέση είναι ότι οι
απαιτήσεις παραμένουν ανοιχτές.
4. Η επίσημη ελληνική διεκδίκηση του 2019
Αυτό είναι ίσως το σημαντικότερο
σημείο της έρευνας.
Στις 17 Απριλίου 2019 η Βουλή των
Ελλήνων συζήτησε και ενέκρινε με μεγάλη πλειοψηφία ψήφισμα για τη διεκδίκηση
των γερμανικών οφειλών.
Το συνολικό ποσό που καταγράφηκε, με
ημερομηνία αποτίμησης την 31η Δεκεμβρίου 2014, ήταν: Συνολική ελληνική απαίτηση
269.547.005.854 €
Επίσημη ελληνική αποτίμηση που
παρουσιάστηκε στη Βουλή το 2019.
|
Κατηγορία απαίτησης |
Ποσό |
|
Πολεμικές επανορθώσεις και καθαρές
ζημιές |
171.442.057.838 € |
|
Κατοχικό δάνειο |
10.344.859.092 € |
|
Αποθετικές ζημιές |
33.873.928.462 € |
|
Απώλεια παραγόμενου προϊόντος |
53.886.160.462 € |
|
Σύνολο |
269.547.005.854 € |
Πηγή: Έκθεση διακομματικής επιτροπής και στοιχεία Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους.
Υπάρχει όμως μια ακόμη σημαντική
παράμετρος.
Στην έκθεση καταγράφονται χωριστά
απαιτήσεις για τις ανθρώπινες απώλειες και τις αναπηρίες:
- 22,12 δισ. ευρώ χωρίς να συνυπολογίζονται οι
θάνατοι από πείνα και ασθένειες.
- 107,268 δισ. ευρώ με την ευρύτερη προσέγγιση που
περιλαμβάνει και αυτές τις απώλειες.
Αυτά είναι εναλλακτικά σενάρια
αποτίμησης, όχι ποσά που πρέπει να προστεθούν αυτομάτως στο σύνολο των 269,547
δισ. ευρώ.
businessnews.gr
5. Ποια είναι η κατάσταση μέχρι σήμερα;
|
Ζήτημα |
Ελληνική θέση |
Γερμανική θέση |
|
Πολεμικές επανορθώσεις |
Παραμένουν απαιτητές |
Το θέμα έχει κλείσει |
|
Κατοχικό δάνειο |
Απαιτείται επιστροφή |
Δεν αναγνωρίζεται νέα υποχρέωση |
|
Αποζημιώσεις θυμάτων |
Δεν καλύφθηκαν συνολικά |
Επικαλείται τις μεταπολεμικές
συμφωνίες |
|
Κλεμμένοι αρχαιολογικοί θησαυροί |
Ζητείται επιστροφή |
Αντιμετωπίζονται κατά περίπτωση |
Η ελληνική κυβέρνηση επανέφερε επίσημα το ζήτημα και κατά την επίσκεψη του Γερμανού προέδρου στην Αθήνα, στις 30 Οκτωβρίου 2024.
Η γερμανική πλευρά αρνήθηκε να ξεκινήσει νέες διαπραγματεύσεις.
6. Τελικά, πόσα θα μιλούσαμε σήμερα σε ευρώ;
Εδώ θέλω να είμαι ιδιαίτερα
προσεκτικός.
Υπάρχουν τρεις διαφορετικοί αριθμοί
που δεν πρέπει να συγχέονται:
Α. Ελληνική κρατική αποτίμηση.
269,55 δισ. €
Αποτίμηση με βάση το τέλος του 2014.
Β. Ελληνική αποτίμηση του 2015
278,7 δισ. €
Περιλαμβάνει περίπου 10,3 δισ. ευρώ
για το κατοχικό δάνειο. Δεν πρέπει να προστεθούν ξανά.
Γ. Νεότερη εκτίμηση της Διεθνούς
Επιτροπής για το κατοχικό δάνειο
153,06 δισ. $
Εκτίμηση στις 31 Οκτωβρίου 2025, με
ανατοκισμό 3,5%, μόνο για το κατοχικό δάνειο.
Δεν θα σας δώσω ένα δήθεν ακριβές
σημερινό συνολικό ποσό, προσθέτοντας διαφορετικές εκτιμήσεις και επιτόκια.
Για να υπολογιστεί σωστά η σημερινή
αξία των συνολικών απαιτήσεων, χρειάζεται νέα αναλυτική οικονομική μελέτη ανά
κατηγορία ζημιάς, με κοινή ημερομηνία αποτίμησης.
7. Το ιστορικό συμπέρασμα
Κατά τη γνώμη μου, υπάρχουν τρία
πράγματα που πρέπει να αναδειχθούν:
1.
Η Ελλάδα δεν ζητά μόνο αποζημίωση
για τις καταστροφές.
2.
Ζητά και επιστροφή χρημάτων που αναγκάστηκε να
παραχωρήσει στο γερμανικό κράτος κατά την Κατοχή.
3.
Η πληρωμή των 115 εκατομμυρίων
μάρκων του 1960 δεν ταυτίζεται με εξόφληση όλων των ελληνικών απαιτήσεων.
4.
Η διαφορά ανάμεσα στην ελληνική και
τη γερμανική νομική ερμηνεία παραμένει άλυτη.
Η βασική βιβλιογραφία και τεκμηρίωση.
Και κάτι τελευταίο ,το θέμα αξίζει
να αντιμετωπιστεί με την αυστηρότητα ενός δημοσιογραφικού φακέλου χωρίς υπερβολές,
αλλά με έγγραφα, αριθμούς και ιστορικές μαρτυρίες.
«Η Ελλάδα της Κατοχής: Οι οφειλές που δεν
εξοφλήθηκαν ποτέ;»
Το ερωτηματικό είναι σημαντικό,
γιατί ακριβώς αυτό είναι το αντικείμενο της ιστορικής και νομικής διαμάχης.
Πώς γίνεται μια χώρα που υπέστη τόσο
μεγάλες καταστροφές στον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, που θυσίασε εκατοντάδες χιλιάδες
ανθρώπους, να βρεθεί εβδομήντα χρόνια αργότερα να δανείζεται για να επιβιώσει;
Η απάντηση δεν είναι μία...
- Τράπεζα της Ελλάδος – Ιστορία
της Τράπεζας της Ελλάδος, 1928–2008.
- Ψήφισμα της Βουλής για τις
γερμανικές οφειλές, 2019.
- Jürgen Kilian – The Greek Forced Loan during the Second World War.
- Γερμανικό Ομοσπονδιακό Αρχείο –
Συμφωνία του 1960.
- Γερμανική κυβέρνηση – Η επίσημη
θέση της για τις επανορθώσεις.
Είναι αποτέλεσμα πολλών δεκαετιών οικονομικών,
πολιτικών και θεσμικών επιλογών, αλλά και της διεθνούς οικονομικής κρίσης του
2008.
Πρώτα, όμως, πρέπει να ξεκαθαρίσουμε
κάτι: η μη καταβολή των γερμανικών οφειλών δεν ήταν η άμεση αιτία που η Ελλάδα
μπήκε στα Μνημόνια.
Θα ήταν ιστορικά και οικονομικά
ανακριβές να το υποστηρίξουμε.
Είναι όμως ένα ξεχωριστό, σοβαρό
ζήτημα δικαιοσύνης και οικονομικής διεκδίκησης.
Το €uro και η
οικονομική καταστροφή της Ελλάδος.
1. Πώς έφτασε η Ελλάδα στα Μνημόνια;
Η κρίση ξέσπασε το 2009 και η Ελλάδα
ζήτησε οικονομική βοήθεια το 2010.
Υπήρχαν πέντε βασικές αιτίες.
Α. Υπερβολικός δημόσιος δανεισμός
Μετά την είσοδο στο ευρώ το 2001, η
Ελλάδα μπορούσε να δανείζεται με πολύ χαμηλότερα επιτόκια.
Οι κυβερνήσεις αξιοποίησαν αυτή τη δυνατότητα,
αλλά δεν δημιούργησαν αντίστοιχη παραγωγική βάση.
Β. Φοροδιαφυγή και αδύναμος κρατικός
μηχανισμός.
- Μεγάλη φοροδιαφυγή.
- Ανεπαρκής είσπραξη φόρων.
- Σπατάλες και πελατειακές σχέσεις.
- Ανεπαρκής έλεγχος δημόσιων δαπανών.
Γ. Ελλειμματική παραγωγική οικονομία.
Η χώρα κατανάλωνε περισσότερα από
όσα παρήγαγε… μιας και ο πρωτογενής τομέας στην Γεωργία και στην Κτηνοτροφία
ήταν το κερασάκι στην Τούρτα του πλασματικού πλουτισμού των αγροτών και των
κτηνοτρόφων χωρίς την παραγωγικότητα τους.
Η Επαγγελματική καταστροφή τους ήταν
πολύ καλά σχεδιασμένο…
Η Χώρα αναγκάστηκε και εισήγαγε πολλά
προϊόντα, ενώ η ανταγωνιστικότητα της οικονομίας υποχωρούσε… ή στην
πραγματικότητα πέθαινε !
Δ. Η διεθνής οικονομική κρίση του
2008.
Όταν οι διεθνείς αγορές κλονίστηκαν,
οι επενδυτές άρχισαν να αμφισβητούν την ικανότητα της Ελλάδας να εξυπηρετήσει
το χρέος της... και εδώ πάει το «Ποιό Χρέος της ;;;»
Ε. Η αποκάλυψη του πραγματικού
δημοσιονομικού ελλείμματος έφερε τα πάνω κάτω στην ψεύτικοι οικονομία της χώρας
χωρίς πόδια !!!
Το 2009 αναθεωρήθηκαν δραματικά τα
στοιχεία του ελλείμματος.
Από την αρχική εκτίμηση περίπου 4%
του ΑΕΠ, το έλλειμμα έφτασε τελικά περίπου στο 15,5%...
Το αποτέλεσμα ήταν να εκτοξευθούν τα
επιτόκια δανεισμού και η Ελλάδα να χάσει την πρόσβαση στις αγορές.
2. Πού πήγαν τα χρήματα των Μνημονίων;
3.Από το 2010 έως το 2018 η Ελλάδα
έλαβε συνολικά περίπου 256,6 δισεκατομμύρια ευρώ σε δάνεια από τους ευρωπαϊκούς
μηχανισμούς και το ΔΝΤ.
|
Πρόγραμμα |
Χρηματοδότηση που εκταμιεύθηκε |
|
Πρώτο, 2010–2012 |
52,9 δισ. € από χώρες Ευρωζώνης,
περίπου 20 δισ. € από ΔΝΤ |
|
Δεύτερο, 2012–2015 |
141,8 δισ. € από EFSF, περίπου 12
δισ. € από ΔΝΤ |
|
Τρίτο, 2015–2018 |
61,9 δισ. € από ESM |
|
Σύνολο |
Περίπου 288,6 δισ. € |
Μια διευκρίνιση: τα 256,6 δισ. ευρώ
είναι το σύνολο των ευρωπαϊκών δανείων, ενώ το συνολικό ποσό μαζί με τις
εκταμιεύσεις του ΔΝΤ είναι μεγαλύτερο.
Και εδώ βρίσκεται ένα από τα
σημαντικότερα ζητήματα της κρίσης ή της απάτης του Euro ;;;.
Τα χρήματα δεν κατευθύνθηκαν όλα σε
νοσοκομεία, σχολεία, δρόμους ή στην ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας…
Μεγάλο μέρος χρησιμοποιήθηκε για:
- Εξυπηρέτηση και αναχρηματοδότηση παλαιότερου
δημόσιου χρέους.
- Πληρωμές τόκων και λήξεων ομολόγων.
- Στήριξη και ανακεφαλαιοποίηση των τραπεζών.
- Κάλυψη των χρηματοδοτικών αναγκών του κράτους.
Το 2012 έγινε και αναδιάρθρωση του
ελληνικού χρέους, το γνωστό PSI, με συμμετοχή ιδιωτών πιστωτών.
Το κρίσιμο ερώτημα είναι γιατί η
αναδιάρθρωση του χρέους δεν έγινε νωρίτερα, όταν η Ελλάδα μπήκε στο πρώτο
Μνημόνιο.
Ακόμη και το ίδιο το ΔΝΤ αναγνώρισε
εκ των υστέρων ότι υπήρχαν σοβαρά προβλήματα στον αρχικό σχεδιασμό και στην
αντιμετώπιση της βιωσιμότητας του χρέους, και ξαναρωτάμε και τους 300 ποιού χρέους ;;;
4. Τι πλήρωσε ο ελληνικός λαός ;
5. Tα κλειστά
μαγαζιά σε όλη την Ελλάδα.
6. Αυτοκτονίες.
Εδώ βρίσκεται το ανθρώπινο κόστος.
Από το 2008 έως το 2016 η ελληνική
οικονομία έχασε σχεδόν το 30% του πραγματικού ΑΕΠ της.
Οι συνέπειες ήταν τεράστιες.
1.
Μειώσεις μισθών και συντάξεων.
2.
Ανεργία, ιδιαίτερα στους νέους.
3.
Κλείσιμο εκατοντάδων χιλιάδων
επιχειρήσεων.
4.
Μετανάστευση μορφωμένων νέων στο
εξωτερικό.
5.
Απώλεια κατοικιών και περιουσιών
λόγω χρεών.
6.
Υποβάθμιση της αγοραστικής δύναμης
και της ποιότητας ζωής.
Η κοινωνική επιβάρυνση δεν είναι
προσωπική μου εκτίμηση.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην εκ των
υστέρων αξιολόγηση των τριών προγραμμάτων, αναγνώρισε ότι ο αρχικός σχεδιασμός
δεν απέδωσε όπως αναμενόταν και ότι το κοινωνικό και οικονομικό κόστος ήταν
πολύ υψηλό.
1. Πεινάει ακόμη ο ελληνικός λαός;
Ας δούμε ένα επίσημο στοιχείο.
2.Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία –
Eurostat, 2024
26,9%
3.Του ελληνικού πληθυσμού βρίσκεται
σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού.
Περίπου ένας στους τέσσερις
κατοίκους της χώρας.
21,0%
Αντίστοιχος μέσος όρος στην
Ευρωπαϊκή Ένωση.
Eurostat
4.Αυτό δεν σημαίνει ότι ένας στους
τέσσερις Έλληνες κυριολεκτικά δεν έχει φαγητό.
Σημαίνει όμως ότι αντιμετωπίζει σοβαρό κίνδυνο
φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού, με κριτήρια που περιλαμβάνουν το εισόδημα,
τη στέρηση βασικών αγαθών και την αδυναμία επαρκούς εργασίας στο νοικοκυριό.
Και εδώ βρίσκεται μια μεγάλη
αντίφαση: ένας άνθρωπος μπορεί να εργάζεται κανονικά και παρ' όλα αυτά να μην
μπορεί να ανταποκριθεί στο ενοίκιο, στο ρεύμα, στα τρόφιμα και στα φάρμακά του.
5. Και η Γερμανία; Ποιος είναι ο ρόλος της;
Ας διαχωρίσουμε τρία πράγματα.
- Η Γερμανία υπήρξε κατοχική δύναμη και οι
ελληνικές απαιτήσεις για τις πολεμικές καταστροφές και το κατοχικό δάνειο
παραμένουν αντικείμενο διακρατικής διαμάχης.
- Η Γερμανία ήταν ένας από τους ισχυρότερους
παράγοντες στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής οικονομικής πολιτικής κατά την
κρίση.
- Η Ελλάδα, όμως, δεν οδηγήθηκε στα Μνημόνια
αποκλειστικά εξαιτίας της Γερμανίας.
- Υπήρξαν σοβαρές ελληνικές πολιτικές και
δημοσιονομικές ευθύνες, καθώς και αδυναμίες στην αρχιτεκτονική της
Ευρωζώνης.
Η γερμανική στάση απέναντι στις
ελληνικές επανορθώσεις και η στάση της κατά την κρίση του ευρώ είναι δύο
ζητήματα που πρέπει να εξεταστούν παράλληλα, χωρίς να συγχέονται.
6. Το μεγαλύτερο ερώτημα: Ποιος λογοδότησε;
Εδώ, κατά τη γνώμη μου, βρίσκεται η
καρδιά του προβλήματος.
- Ποιοι πολιτικοί δημιούργησαν τις συνθήκες
υπερχρέωσης;
- Ποιοι επέτρεψαν τη φοροδιαφυγή και τη διαφθορά;
- Ποιοι διαχειρίστηκαν λανθασμένα τα ευρωπαϊκά
δάνεια;
- Ποιοι σχεδίασαν προγράμματα που προκάλεσαν τόσο
μεγάλη ύφεση;
- Ποιος ανέλαβε την ευθύνη για την απώλεια
εισοδήματος και περιουσίας εκατομμυρίων ανθρώπων;
Η απάντηση δεν μπορεί να είναι ότι
φταίει απλώς ο ελληνικός λαός.
7. Το δημοσιογραφικό συμπέρασμα.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΤΗΣ ΚΑΤΟΧΗΣ ΚΑΙ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ...
Από τις γερμανικές καταστροφές του
1941–1944 στην οικονομική υποδούλωση του 2010.
Μια χώρα που θυσιάστηκε στον πόλεμο,
που έχασε ανθρώπους, περιουσίες και υποδομές, βρέθηκε ύστερα από δεκαετίες
αντιμέτωπη με μια πρωτοφανή οικονομική κρίση.
Οι πολεμικές οφειλές παραμένουν αντικείμενο διεκδίκησης.
Τα Μνημόνια επιβάρυναν την κοινωνία.
Οι πολιτικές ευθύνες δεν έχουν όλες αποτιμηθεί
ιστορικά.
Και ο απλός Έλληνας εξακολουθεί να
αναζητά απάντηση: ποιος πλήρωσε, ποιος κέρδισε και ποιος λογοδότησε;
Η δική μου θέση είναι ότι ο
ελληνικός λαός δεν πρέπει να ταυτίζεται με τις κυβερνήσεις που τον οδήγησαν
στην κρίση. Δεν πρέπει επίσης να ξεχνά ούτε τις ευθύνες των ξένων πιστωτών ούτε
τις δικές του πολιτικές ηγεσίες.
Η αξιοπρέπεια ενός λαού δεν μετριέται
με τα δισεκατομμύρια που χρωστά.
Μετριέται με το αν μπορεί να ζει, να
εργάζεται, να μεγαλώνει τα παιδιά του και να ελπίζει σε ένα καλύτερο αύριο.
Και αυτό είναι ένα δικαίωμα που ο
ελληνικός λαός αξίζει να έχει.
Θα ήθελα να προχωρήσουμε στο επόμενο
βήμα: να συντάξουμε ένα ξεχωριστό κεφάλαιο με τίτλο «Πού πήγαν τα χρήματα των
Μνημονίων – Ποιοι σώθηκαν και ποιοι θυσιάστηκαν», με στοιχεία για τις τράπεζες,
τους ομολογιούχους, τους δανειστές και την πραγματική επιβάρυνση των
νοικοκυριών.
ΠΟΥ ΠΗΓΑΝ ΤΑ ΧΡΗΜΑΤΑ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ;
Ποιοι σώθηκαν και ποιοι θυσιάστηκαν;
Το μεγάλο ερώτημα μου είναι προς όλους : Πού
κατευθύνθηκαν τα δάνεια ;;;
Μία από τις σημαντικότερες έρευνες
για αυτό το θέμα δημοσιεύτηκε το 2016 από τους οικονομολόγους Jörg Rocholl και
Axel Stahmer, του ESMT Berlin, με τίτλο Where did the Greek bailout money go?
Εξέτασαν τη ροή των χρημάτων των δύο
πρώτων προγραμμάτων, συνολικού ύψους 215,9 δισ. ευρώ.
Τα αποτελέσματα ήταν αποκαλυπτικά.
Η κατανομή των 215,9 δισ. ευρώ
Πρώτο και δεύτερο πρόγραμμα –
ανάλυση Rocholl και Stahmer, 2016.
Άλλες δημοσιονομικές ανάγκες.
Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών.
Αποπληρωμή χρέους και τόκοι.
Κίνητρα για PSI
|
Χρήση |
Ποσό |
|
Εξυπηρέτηση παλαιού χρέους και
τόκων |
139,2 δισ. € |
|
Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών |
37,3 δισ. € |
|
Κίνητρα για συμμετοχή ιδιωτών στο
PSI |
29,7 δισ. € |
|
Άλλες δημοσιονομικές ανάγκες |
9,7 δισ. € |
|
Σύνολο |
215,9 δισ. € |
Κάτω από 5%
Μόλις 9,7 δισ. ευρώ, σύμφωνα με τη
συγκεκριμένη μελέτη, δεν κατευθύνθηκαν στις τρεις πρώτες κατηγορίες.
Αυτό είναι ένα από τα πιο σημαντικά
ευρήματα της περιόδου.
Δεν σημαίνει ότι τα υπόλοιπα χρήματα
εξαφανίστηκαν ή ότι δεν εξυπηρέτησαν καθόλου την ελληνική οικονομία.
Σημαίνει ότι η μεγάλη πλειονότητα
των χρηματοδοτήσεων χρησιμοποιήθηκε για τη διαχείριση του χρέους και του
τραπεζικού συστήματος, όχι για άμεση κοινωνική ανακούφιση ή παραγωγικές
επενδύσεις.
2. Ποιοι ήταν οι πιστωτές που πληρώθηκαν;
Πριν από την κρίση, σημαντική έκθεση
στο ελληνικό δημόσιο χρέος είχαν ευρωπαϊκές τράπεζες, ιδιαίτερα γαλλικές και
γερμανικές.
Όταν ξέσπασε η κρίση, η Ελλάδα δεν
μπορούσε να αποπληρώσει κανονικά τις υποχρεώσεις της.
Τα προγράμματα χρηματοδότησης
επέτρεψαν να αποπληρωθούν παλαιοί πιστωτές και να αντικατασταθεί μεγάλο μέρος
του ιδιωτικού χρέους από επίσημο χρέος προς κράτη και ευρωπαϊκούς θεσμούς.
Το ΔΝΤ αναγνώρισε εκ των υστέρων ότι
η αναδιάρθρωση του χρέους καθυστέρησε περίπου δύο χρόνια, εν μέρει λόγω του
φόβου μετάδοσης της κρίσης σε άλλες χώρες της Ευρωζώνης.
Αυτό είναι ένα κρίσιμο δημοσιογραφικό ερώτημα: Γιατί προστατεύτηκε αρχικά το ευρωπαϊκό χρηματοπιστωτικό σύστημα, ενώ η Ελληνική κοινωνία κλήθηκε να υποστεί τόσο μεγάλη δημοσιονομική προσαρμογή;
Δεν πρέπει, πάντως, να ισχυριστούμε
ότι κάθε ευρώ πήγε σε γερμανικές ή γαλλικές τράπεζες.
Τα χρήματα κατευθύνθηκαν σε πολλούς
πιστωτές και χρηματοδοτικές υποχρεώσεις.
3. Οι ελληνικές τράπεζες – ποιος πλήρωσε τη διάσωσή
τους;
Οι ελληνικές τράπεζες υπέστησαν
μεγάλες απώλειες από:
- Την αναδιάρθρωση του δημόσιου χρέους το 2012.
- Την ύφεση και την αύξηση των κόκκινων δανείων.
- Την απόσυρση καταθέσεων.
- Την επιδείνωση της ποιότητας των δανειακών
χαρτοφυλακίων.
Το 2012–2013 πραγματοποιήθηκε μεγάλη
ανακεφαλαιοποίηση μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας.
Το 2015, μετά τη νέα τραπεζική
αναταραχή, πραγματοποιήθηκε πρόσθετη ανακεφαλαιοποίηση.
Στο τρίτο πρόγραμμα διατέθηκαν 5,4
δισ. ευρώ για την ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών.
Εδώ χρειάζεται να εξετάσουμε και
κάτι ακόμη: το κράτος έβαλε δημόσιο χρήμα στις τράπεζες και απέκτησε μετοχές
μέσω του ΤΧΣ. Επομένως, δεν ήταν όλα τα χρήματα απλές επιχορηγήσεις χωρίς αντάλλαγμα.
Η αξία των συμμετοχών του Δημοσίου στη συνέχεια μεταβλήθηκε σημαντικά.
Το ερώτημα είναι πόσα χρήματα
ανακτήθηκαν και πόσα χάθηκαν από την ελληνική πλευρά.
4. Το PSI του 2012 – η μεγάλη αναδιάρθρωση του χρέους...
Τον Μάρτιο του 2012 πραγματοποιήθηκε
το γνωστό PSI (Private Sector Involvement).
Οι ιδιώτες ομολογιούχοι δέχθηκαν
ονομαστική μείωση περίπου 53,5% της αξίας των ομολόγων που συμμετείχαν στην
ανταλλαγή.
Η κίνηση αυτή είχε δύο όψεις:
- Μειώθηκε σημαντικά το ονομαστικό δημόσιο χρέος.
- Υπέστησαν απώλειες τράπεζες, ασφαλιστικά ταμεία
και άλλοι κάτοχοι ελληνικών ομολόγων.
Για να περιοριστούν οι συνέπειες και
να στηριχθεί το τραπεζικό σύστημα, χρειάστηκε νέα δημόσια χρηματοδότηση. Το
EFSF διέθεσε περίπου 29,7 δισ. ευρώ σε ειδικούς τίτλους ως κίνητρο συμμετοχής
των ιδιωτών στο PSI.
Επομένως, δεν πρέπει να
παρουσιάζουμε το PSI ως μια απλή διαγραφή χρέους χωρίς κόστος.
5. Το τρίτο Μνημόνιο – πού πήγαν τα 61,9 δισ. ευρώ;
Σύμφωνα με τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό
Σταθερότητας, η Ελλάδα έλαβε 61,9 δισ. ευρώ την περίοδο 2015–2018.
|
Χρήση |
Ποσό |
|
Εξυπηρέτηση χρέους |
36,3 δισ. € |
|
Άλλες δημοσιονομικές ανάγκες |
8,8 δισ. € |
|
Ανακεφαλαιοποίηση τραπεζών |
5,4 δισ. € |
|
Δημιουργία ταμειακού αποθέματος |
11,4 δισ. € |
|
Σύνολο |
61,9 δισ. € |
Από τα 8,8 δισ. των άλλων αναγκών,
περίπου 7 δισ. χρησιμοποιήθηκαν για εξόφληση ληξιπρόθεσμων οφειλών του
Δημοσίου.
Από το τραπεζικό ποσό, 2 δισ. ευρώ
επέστρεψαν στον ESM.
Αυτό δείχνει ότι το τρίτο πρόγραμμα
δεν χρηματοδότησε μόνο αποπληρωμές χρέους.
Έδωσε επίσης ρευστότητα στο κράτος
και δημιούργησε ταμειακό απόθεμα για την έξοδο από τα Μνημόνια.
6. Τι πλήρωσε ο απλός Έλληνας;
Εδώ πρέπει να αφήσουμε για λίγο τους
τραπεζικούς ισολογισμούς και να κοιτάξουμε τον άνθρωπο.
Ο Έλληνας πολίτης αντιμετώπισε:
- Μειώσεις αποδοχών και συντάξεων.
- Αύξηση φορολογικών επιβαρύνσεων.
- Υψηλή ανεργία και ανασφάλεια εργασίας.
- Περιορισμό κοινωνικών παροχών.
- Απώλεια αγοραστικής δύναμης.
- Δυσκολία στην πρόσβαση σε υγεία και βασικές
υπηρεσίες.
Η Ευρωπαϊκή Επιτροπή, στην
αξιολόγηση του 2023 για την περίοδο 2010–2018, παραδέχθηκε ότι τα αρχικά
προγράμματα δεν απέδωσαν όπως αναμενόταν. Η βαθιά ύφεση, η ανεργία και η αύξηση
των μη εξυπηρετούμενων δανείων ήταν από τις σοβαρότερες συνέπειες.
Και υπάρχει μια διάσταση που συχνά
παραβλέπεται: όταν ένας συνταξιούχος χάνει εισόδημα, όταν ένας νέος αναγκάζεται
να μεταναστεύσει και όταν μια μικρή επιχείρηση κλείνει, η ζημιά δεν
αποτυπώνεται μόνο στους οικονομικούς δείκτες… Αλλάζει ολόκληρη η κοινωνία.
7. Ποιοι σώθηκαν και ποιοι θυσιάστηκαν;
Ας συνοψίσουμε τα ευρήματα χωρίς να
κατασκευάσουμε ενόχους.
|
Πλευρά |
Τι συνέβη |
|
Παλαιοί πιστωτές |
Εισέπραξαν αποπληρωμές από τα
προγράμματα |
|
Ευρωπαϊκό τραπεζικό σύστημα |
Περιορίστηκε ο κίνδυνος μετάδοσης
της κρίσης |
|
Ελληνικές τράπεζες |
Στηρίχθηκαν με δημόσια
χρηματοδότηση |
|
Ελληνικό Δημόσιο |
Απέκτησε νέα δάνεια και
υποχρεώσεις |
|
Συνταξιούχοι |
Υπέστησαν μεγάλες περικοπές |
|
Εργαζόμενοι |
Αντιμετώπισαν μειώσεις μισθών και
ανεργία |
|
Νέα γενιά |
Πλήρωσε βαρύ τίμημα με ανεργία και
μετανάστευση |
|
Μικρομεσαίες επιχειρήσεις |
Αντιμετώπισαν ύφεση, φορολογική
πίεση και έλλειψη ρευστότητας |
8. Το τελικό δημοσιογραφικό συμπέρασμα
Υπάρχει ένα στοιχείο που θεωρώ ότι
πρέπει να βρίσκεται στο κέντρο του αφιερώματος:
Η Ελλάδα δανείστηκε για να
αντιμετωπίσει την κρίση χρέους, αλλά μεγάλο μέρος των νέων δανείων
χρησιμοποιήθηκε για να εξυπηρετήσει παλαιές υποχρεώσεις και να προστατεύσει τη
χρηματοπιστωτική σταθερότητα.
Η χώρα δεν βγήκε αλώβητη…
Η κοινωνία πλήρωσε πολύ μεγάλο τίμημα, ενώ οι
πολιτικές ευθύνες και οι επιλογές των ευρωπαϊκών θεσμών εξακολουθούν να
αποτελούν αντικείμενο σοβαρής συζήτησης.
Δεν μπορούμε να πούμε ότι όλοι οι
πιστωτές κέρδισαν ή ότι όλοι οι Έλληνες έχασαν με τον ίδιο τρόπο. Μπορούμε όμως
να τεκμηριώσουμε ότι η κατανομή του κόστους ήταν εξαιρετικά άνιση.
9. Οι πηγές που πρέπει να κρατήσουμε
Αυτές είναι οι βασικές πηγές του δημοσιογραφικού φακέλου: ΠΟΙΟΣ ΠΛΗΡΩΣΕ ΤΟΝ ΛΟΓΑΡΙΑΣΜΟ ;
Η Ελλάδα δανείστηκε εκατοντάδες
δισεκατομμύρια για να σωθεί από τη χρεοκοπία.
Οι πιστωτές εξυπηρετήθηκαν, οι
τράπεζες ανακεφαλαιοποιήθηκαν, το κράτος απέκτησε νέα χρέη.
Όμως εκατομμύρια πολίτες είδαν τα
εισοδήματά τους να μειώνονται, τις επιχειρήσεις τους να κλείνουν και τα παιδιά
τους να αναζητούν καλύτερη ζωή στο εξωτερικό.
Το ερώτημα δεν είναι μόνο πόσα
δανείστηκε η Ελλάδα.
Είναι αν η διάσωση της οικονομίας
έγινε τελικά και διάσωση της κοινωνίας.
Και μια τελευταία πρόταση, φίλε μου:
Δεν θα σταματούσα εδώ.
EΔΩ Ναι ,θα πρέπει να εξετάσουμε την ευθύνη των
ελληνικών κυβερνήσεων από το 1981 έως το 2010, τις πολιτικές αποφάσεις, τα
δημόσια οικονομικά και το ποιοι γνώριζαν την πραγματική κατάσταση.
Εκεί θα χρειαστεί να μιλήσουν τα
έγγραφα και οι αριθμοί.
Γιατί ο Ελληνικός λαός δικαιούται να γνωρίζει
ολόκληρη την αλήθεια.
Η ευθύνη των κυβερνήσεων πρέπει να
εξεταστεί από το 1981 μέχρι και σήμερα, το 2026.
Κανένα κόμμα, καμία κυβέρνηση και
κανένας πρωθυπουργός δεν πρέπει να εξαιρεθεί από τον έλεγχο.
Δεν θα κάνουμε κομματική αντιπαράθεση.
ΕΔΩ …κάνουμε δημοσιογραφική έρευνα.
Ο ΦΑΚΕΛΟΣ ΤΗΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ
ΕΥΘΥΝΗΣ...
Από το 1981 έως το 2026 ;;;
Ποιοι κυβέρνησαν, τι παρέλαβαν, τι παρέδωσαν και ποιος
πλήρωσε τον λογαριασμό;
Θα εξετάσουμε κάθε κυβερνητική
περίοδο με τα ίδια ακριβώς κριτήρια:
1.
Δημόσιο χρέος και δημοσιονομικά
ελλείμματα.
2.
Έσοδα, φόροι και δημόσιες δαπάνες.
3.
Παραγωγή, βιομηχανία, γεωργία και
ναυτιλία.
4.
Διαφθορά, σκάνδαλα και πελατειακό
κράτος.
5.
Ανεργία, μισθοί, συντάξεις και
κοινωνική προστασία.
6.
Ιδιωτικοποιήσεις, δημόσια περιουσία
και τραπεζικό σύστημα.
7.
Ευρωπαϊκές αποφάσεις και ευθύνες των
δανειστών.
8.
Τι παρέλαβε και τι παρέδωσε κάθε
κυβέρνηση.
1. Οι κυβερνήσεις που θα εξετάσουμε
|
Περίοδος |
Κυβερνητική περίοδος |
|
1981–1989 |
Ανδρέας Παπανδρέου |
|
1989–1990 |
Διαδοχικές κυβερνήσεις Τζαννετάκη
και Ζολώτα |
|
1990–1993 |
Κωνσταντίνος Μητσοτάκης |
|
1993–2004 |
Ανδρέας Παπανδρέου και Κώστας
Σημίτης |
|
2004–2009 |
Κώστας Καραμανλής |
|
2009–2011 |
Γιώργος Παπανδρέου |
|
2011–2012 |
Λουκάς Παπαδήμος |
|
2012–2015 |
Αντώνης Σαμαράς |
|
2015–2019 |
Αλέξης Τσίπρας |
|
2019–2023 |
Κυριάκος Μητσοτάκης |
|
2023–2026 |
Κυριάκος Μητσοτάκης |
Θα καταγράψουμε και τις ενδιάμεσες
υπηρεσιακές κυβερνήσεις, ώστε να μην υπάρχουν κενά.
2. Ένα πρώτο στοιχείο που αποκαλύπτει πολλά
Η πορεία του δημόσιου χρέους
Γενική κυβέρνηση, ως ποσοστό του
ΑΕΠ.
Ιστορική σειρά IMF και νεότερα
στοιχεία ΕΛΣΤΑΤ.
Ενδεικτικοί σταθμοί της εξέλιξης του
δημόσιου χρέους.
0%60%120%180%240%1981198519901993200020042007200920102015201920202023
St. Louis Fed+1
Το χρέος από περίπου 27% του ΑΕΠ το
1981 έφτασε σε επίπεδα άνω του 100% στις αρχές της δεκαετίας του 1990.
Αυτό δείχνει ότι η υπερχρέωση δεν
δημιουργήθηκε το 2009.
RCNi Company Limited+1
3. Και η σημερινή Ελλάδα;
Δεν θα παραλείψουμε τις θετικές
εξελίξεις της τελευταίας περιόδου.
Σύμφωνα με την ΕΛΣΤΑΤ, το 2025:
- Το δημόσιο χρέος ήταν περίπου 362,9 δισ. ευρώ.
- Το χρέος αντιστοιχούσε στο 145,4% του ΑΕΠ.
- Η γενική κυβέρνηση εμφάνισε πλεόνασμα περίπου
4,94 δισ. ευρώ.
ΕΛΣΤΑΤ
Αλλά θα εξετάσουμε και τα δύσκολα
ερωτήματα: αγοραστική δύναμη, στεγαστικό κόστος, μισθούς, φορολογία, δημόσια
υγεία, παραγωγικότητα και αν η οικονομική ανάπτυξη φτάνει πραγματικά στα
νοικοκυριά.
4. Πώς θα παρουσιάσουμε τις ευθύνες.
Για κάθε κυβέρνηση θα έχουμε:
- Τι παρέλαβε.
- Τι αποφάσεις πήρε.
- Ποια αποτελέσματα πέτυχε.
- Ποια λάθη έκανε.
- Τι παρέδωσε στην επόμενη.
- Ποιες υποθέσεις και καταγγελίες χρειάζονται
τεκμηρίωση.
- Ποια ήταν η επίπτωση στον πολίτη.
Θα διαχωρίζουμε επίσης την προσωπική
πολιτική ευθύνη από την ποινική ευθύνη, η οποία απαιτεί αποδείξεις και
δικαστική κρίση.
Και εδώ θέλω να κρατήσουμε μια
κεντρική δημοσιογραφική αρχή: Δεν θα μετρήσουμε τις κυβερνήσεις από το πόσα
χρόνια έμειναν στην εξουσία ή από το τι υποσχέθηκαν.
Θα τις μετρήσουμε από το τι άφησαν πίσω τους.
Η
Δυτική Γερμανία ανέλαβε να καταβάλει στην Ελλάδα: Η βασική δημοσιογραφική αρχή
μας θα είναι μία: Κάθε αριθμός να έχει πηγή, κάθε ιστορικό γεγονός να έχει
τεκμήριο και κάθε συμπέρασμα να ξεχωρίζει από την πολιτική άποψη.
«Η ιστορική μνήμη δεν είναι απαίτηση εκδίκησης…
Είναι απαίτηση δικαιοσύνης αν φυσικά υπάρχει στην σημερινή (Ελλάδα)…»
Δεν θα βγάλουμε εκ των προτέρων
κανέναν ένοχο ή αθώο…
Αλλά είναι απαραίτητο όταν με το
καλό Υπάρξει «Ανεξάρτητη Δικαιοσύνη» και πραγματική Δημοκρατία στην χώρα των
υποσχέσεων και στο Κράτος Δικαίου όπως υπαινίσσονται ότι είναι ή
Ελλάδα-Αποικία, το Δίκαιο να επικράτηση να λογοδοτήσουν και να πληρώσουν όλη
αυτήν την καταστροφή που έφεραν στην χώρα καταργώντας και το άρθρο 86 , και να
αποδοθούν , τα του «Καίσαρα στον Καίσαρα» !!!
Αν όλη αυτή η ερευνά σας έδωσε να καταλάβετε
τι πραγματικά παιχνίδια παιχτήκαν στην πλάτη μας , καταργώντας την Δραχμή
φέρνοντας μας το Ευρώ και αντί Αξιοπρέπεια & Ευτυχία μας έφερε Δυστυχία στείλτε τους το Μήνυμα στην ΚΑΛΠΗ χωρίς
δισταγμό ,στου Αδίστακτους Μνημονιακούς Αρχηγούς όλων των Κομμάτων που βγαίνουν
με τόσο Θράσος και σας λένε …ψηφίστε μας να σας σώσουμε.
Και κάτι τελευταίο αν δεν το ξέρετε ;;;
Όλοι αυτοί οι (Σωτήρες) έχουν
κυριολεκτικά βάλει στην (Ελλάδα) στην μέγγενη να πληρώνει έως το 2115 τα χρέη
που αυτοί δημιουργούν.
Το ότι βγάλανε την Αποικία από τα Μνημόνια
, αυτά δεν τα λένε ούτε στον Κλύδωνα...
Μην μασάτε λοιπόν ΣΑΝΟ !
Γ.Μ >> 31-10-2026
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου